Pluimvoetbij

De pluimvoetbij is een opvallende solitaire bij uit de familie Melittidae. Door haar uitgesproken uiterlijk is ze één van de meest herkenbare wilde bijen.

De soort dankt haar Nederlandse naam aan de zeer opvallende, lange en dichte beharing op de achterpoten van het vrouwtje. Deze “pluimen” worden gebruikt om grote hoeveelheden stuifmeel te verzamelen. Het vrouwtje wordt ongeveer 12 tot 15 mm lang. Mannetjes zijn kleiner, slanker en missen de sterke pootbeharing, waardoor ze minder snel als pluimvoetbij herkend worden.

De pluimvoetbij nestelt in de grond en verkiest zonnige, droge plekken met losse zandige bodem en weinig vegetatie. Dat kunnen open graslanden, duinen of zandige paden zijn. Het vrouwtje graaft een verticale gang met zijtakken waarin afzonderlijke broedcellen worden aangelegd. Elke cel wordt voorzien van een stuifmeelvoorraad en nectar voordat er een eitje wordt gelegd.

Dasypoda hirtipes is sterk gespecialiseerd in haar voedselkeuze. Ze verzamelt stuifmeel vooral op composieten, met een duidelijke voorkeur voor gele bloemen zoals paardenbloem, havikskruid en biggenkruid. Deze specialisatie maakt haar sterk afhankelijk van bloemrijke, extensief beheerde habitats.

De vliegperiode loopt voornamelijk van juni tot augustus. Tijdens warme, zonnige dagen zijn de vrouwtjes actief te zien terwijl ze laag boven de vegetatie vliegen en snel tussen bloemen bewegen. Mannetjes patrouilleren vaak boven bloeiende plekken op zoek naar vrouwtjes.

De aanwezigheid van pluimvoetbijen wijst op een goed ontwikkeld, warm en bloemrijk landschap. Het behoud van open zandige bodems, bloemrijke graslanden en een extensief maaibeheer is essentieel voor het voortbestaan van deze en andere gespecialiseerde wilde bijen.