Negentienstippelig lieveheersbeestje

Het negentienstippig lieveheersbeestje is een middelgroot lieveheersbeestje met een geelbruine tot roodbruine grondkleur en meestal negentien donkere stippen op de dekschilden. De tekening kan wat variëren, maar het hoge aantal stippen en de warme, matte kleur geven de soort een herkenbaar uiterlijk.

Deze soort is sterk gebonden aan natte milieus. Je vindt haar vooral in moerassen, langs plassen, sloten en natte graslanden. Ze leeft meestal laag in de vegetatie, tussen riet, zeggen en andere oeverplanten, en wordt daardoor minder vaak gezien dan tuinsoorten.

In tegenstelling tot veel andere lieveheersbeestjes voedt het negentienstippig lieveheersbeestje zich hoofdzakelijk met bladluizen die op moerasplanten voorkomen. Zowel larven als volwassen kevers zijn actieve predatoren en spelen lokaal een rol in het reguleren van bladluispopulaties in natte ecosystemen.

De overwintering gebeurt op beschutte plaatsen in de buurt van het leefgebied, bijvoorbeeld in strooisel, graspolletjes of tussen dode plantenresten. De soort vormt geen opvallende overwinteringsgroepen in gebouwen en blijft daardoor grotendeels onopgemerkt.

Door zijn voorkeur voor natte habitats is het negentienstippig lieveheersbeestje een goede indicator voor vochtige, weinig verstoorde milieus. Het is een mooie vertegenwoordiger van de minder bekende, maar ecologisch gespecialiseerde lieveheersbeestjes binnen onze fauna.