Ga naar de inhoud
Beschrijving
De groene specht is een van de meest kleurrijke vogels van onze streken en valt meteen op door zijn levendige uiterlijk. Zijn verenkleed is helder groen op de rug, met een gele stuit en een rode kruin, waardoor hij vaak een tropische indruk maakt tussen het groen van weiden en bosranden. Rond het oog loopt een zwarte “maskerachtige” streep die zijn expressieve kop nog meer karakter geeft. In tegenstelling tot veel andere spechten hoor je hem minder vaak roffelen. Zijn aanwezigheid wordt vooral verraden door zijn luide, lachende roep, een “kik-kik-kik-kik” die als een echo door het landschap klinkt.
De groene specht verschilt ook in leefwijze van de meeste spechten. Je ziet hem vaak op de grond in plaats van tegen boomstammen. Daar zoekt hij zijn favoriete voedsel: mieren. Met zijn lange, kleverige tong peutert hij nesten en gangen leeg, waarbij hij soms minutenlang op één plek foerageert. Zijn vlucht is golvend, met diepe vleugelslagen gevolgd door korte glijmomenten – een patroon dat typisch is voor spechten.
In Vlaanderen is de groene specht een standvogel, het hele jaar door aanwezig. Hij houdt van halfopen landschappen: boomrijke weiden, parken, bosranden en boomgaarden, waar hij zowel voldoende bomen vindt om te nestelen als open stukken om te foerageren. Zijn uitbundige lach en kleurrijke verschijning maken hem tot een van de meest herkenbare en geliefde spechten van ons landschap.
Habitat
De groene specht houdt van halfopen landschappen waar bomen en open graslanden elkaar afwisselen. Hij komt vaak voor in parken, boomgaarden, bosranden en weiden met solitaire bomen. In tegenstelling tot de meeste spechten zoekt hij een groot deel van zijn voedsel niet op boomstammen, maar op de grond. Vooral mierenkolonies zijn zijn specialiteit: hij peutert ze met zijn lange, kleverige tong uit hun nesten. Dat maakt hem sterk afhankelijk van graslanden en open plekken, waar hij vaak minutenlang stil foerageert. In dicht, donker bos zal je hem zelden aantreffen.
Nestgedrag
Net als andere spechten hakt de groene specht zelf zijn nestholte uit. Meestal kiest hij een zachte, dode of halfdode boom waar hij een diepe, ronde opening maakt. Soms gebruikt hij dezelfde boom meerdere jaren, maar vaak wordt elk jaar een nieuwe holte gemaakt.
Vanaf april legt het vrouwtje meestal 5 tot 7 eieren. Beide ouders broeden en lossen elkaar af. Na ongeveer twee weken komen de jongen uit, kale en hulpeloze kuikens die volledig afhankelijk zijn van de zorg van hun ouders.
De ouders vliegen onafgebroken af en aan met insecten en vooral mieren, die ze diep in de nestholte voeren. Na drie à vier weken beginnen de jongen nieuwsgierig naar buiten te kijken, luid roepend om voedsel. Rond die tijd vliegen ze uit, maar nog wekenlang blijven ze in de buurt om gevoerd te worden en zelf te leren foerageren.
Een uitgeholde nestboom van de groene specht blijft vaak nog jaren dienstdoen als schuil- of nestplek voor andere soorten, waardoor hij een belangrijke rol speelt in het ecosysteem van bossen en parken.
Foto’s
