Beschrijving
Het gewoon elfenbankje is een zeer algemene houtzwam die te herkennen is aan zijn platte, waaiervormige hoeden die in groepen dakpansgewijs over elkaar groeien. De hoedjes zijn 2 tot 8 cm breed en slechts een paar millimeter dik. De bovenzijde is fluweelachtig en vertoont duidelijke, meerkleurige concentrische zones in tinten van bruin, grijs, geel, blauw en soms bijna zwart – vandaar de soortnaam versicolor (“veelkleurig”). De rand is vaak golvend en lichter van kleur.
De onderzijde bestaat niet uit plaatjes, maar uit fijne, ronde tot hoekige poriën die eerst wit en later crème tot gelig verkleuren. Het vlees is taai en vezelig, dun en witachtig tot lichtbruin. Vanwege de leerachtige structuur is de soort oneetbaar, hoewel hij niet giftig is.

Habitat
Het gewoon elfenbankje groeit vooral op dood loofhout, zoals beuk en eik, maar komt soms ook op naaldhout voor. Het verschijnt in grote groepen, vaak als kleurrijke rozetten of concentrische rozetten op stronken, takken of stammen. Het is een zeer algemene soort in de Lage Landen, zichtbaar van de zomer tot diep in de winter.
Ecologie
Het gewoon elfenbankje is een typische saprotrofe buisjeszwam en speelt een belangrijke rol in de afbraak van ligninerijk hout. Daarbij veroorzaakt hij witrot: hij breekt lignine af, waardoor het hout een vezelige, bleke structuur krijgt. Door dit proces komen voedingsstoffen vrij die weer beschikbaar zijn voor andere organismen in het bosecosysteem. Hoewel niet giftig, is de soort vanwege zijn taaie, leerachtige vruchtlichamen niet geschikt voor consumptie.
