Beschrijving
Het eekhoorntjesbrood – ook wel gewone eekhoorntjesbrood of kruidige boleet genoemd – is een forse buisjeszwam die 8 tot soms wel 25 cm hoog kan worden. De hoed is halfrond tot kussenvormig, vaak kastanjebruin tot donkerbruin, met een glad oppervlak dat bij vochtig weer wat glanst. De buisjeslaag onder de hoed is aanvankelijk wit, later geelgroen, en wordt bij ouderdom olijfbruin. Het stevige, witte vruchtvlees verkleurt bij doorsnijden niet of nauwelijks (in tegenstelling tot de kastanjeboleet, die blauw verkleurt). De steel is dik, knotsvormig en vaak versierd met een fijn, wit netwerk (reticulatie) bovenaan.

Habitat
Boletus edulis leeft in mycorrhiza met diverse boomsoorten, vooral beuken, eiken, berken, den en spar. Je vindt hem in zowel loof- als naaldbossen, vaak op voedselarme, zandige of zure bodems. De vruchtlichamen verschijnen meestal van augustus tot oktober, soms tot in november bij zacht weer.
Ecologie
Als mycorrhizavormer speelt het eekhoorntjesbrood een belangrijke rol in de bosgemeenschap: de zwamdraden vergroten het opnameoppervlak van de boomwortels, waardoor bomen efficiënter water en mineralen kunnen opnemen. In ruil ontvangt de zwam suikers uit de fotosynthese van de boom.
Voor de mens is het eekhoorntjesbrood een zeer gewaardeerde eetbare paddenstoel, bekend om zijn nootachtige smaak en stevige textuur. In Vlaanderen komt hij vrij algemeen voor in geschikte bossen, maar hij is gevoelig voor intensieve houtkap en verdwijnt waar weinig dood hout of oude bomen aanwezig zijn.




