Ga naar de inhoud
Beschrijving
De dikrandtonderzwam vormt grote, halfcirkelvormige tot hoefvormige vruchtlichamen die jarenlang kunnen aanblijven. De hoed kan tientallen centimeters breed worden en heeft een dikke, afgeronde rand die lichter van kleur is dan het midden. Het oppervlak is bruin, vaak met een korstachtig uiterlijk, en voelt hard en houtig aan.
De onderzijde bestaat uit fijne poriën die eerst wit zijn en later bruin verkleuren bij veroudering of beschadiging. Het vruchtvlees is houtig, bruin en zeer taai. In tegenstelling tot de roestbruine tonderzwam (Ganoderma australe) heeft de dikrandtonderzwam een opvallend dikke, gezwollen rand. Beide soorten lijken sterk op elkaar en worden soms samen aangeduid als “Ganoderma-soorten”.
Habitat
De dikrandtonderzwam groeit aan de voet van levende loofbomen, vooral beuken, maar ook op eik, linde en kastanje. Hij verschijnt vaak op oudere bomen in parken, lanen en bossen. De vruchtlichamen blijven meerdere jaren aanwezig en vormen elk jaar een nieuwe buisjeslaag aan de onderzijde.
Ecologie
De dikrandtonderzwam is een parasitaire houtzwam die witrot veroorzaakt in de stamvoet en wortels van bomen. Hierdoor verliezen bomen hun stabiliteit, waardoor er gevaar kan ontstaan dat ze omvallen, vooral bij oude beuken. Voor boombeheerders geldt de aanwezigheid van deze soort vaak als een aanduiding van instabiliteit, wat kan leiden tot het kappen van de aangetaste boom in stedelijke of risicovolle situaties.
Na het afsterven van de gastheer leeft de zwam verder als saprofyt, waarbij hij het hout volledig afbreekt.
Foto’s
