Ga naar de inhoud
Beschrijving
De amethistzwam valt direct op door zijn intens paarse kleur. De hoed is meestal 2 tot 6 cm breed, aanvankelijk bolrond, later vlak uitgespreid en vaak met een lichte inzinking in het midden. Het oppervlak is glad tot fijn vezelig. De lamellen zijn dik, paars en staan vrij ver uiteen, wat een kenmerkend determinatiepunt is voor het geslacht Laccaria. De steel is slank, taai, paars van kleur en vaak iets lichter of witachtig aan de basis. Het vruchtvlees is dun, taai en paarsachtig.
De kleur kan vervagen bij oudere exemplaren of in droge periodes, waardoor de hoed bruiner of grijzig wordt. Hierdoor wordt hij soms over het hoofd gezien of verward met andere kleine zwammen.
Habitat
De amethistzwam is een mycorrhiza soort die samenleeft met verschillende loof- en naaldbomen, waaronder beuk, eik en spar. Hij groeit vaak in bossen met voedselarme, zure bodems, maar ook langs bospaden en op heideachtige gronden. De vruchtlichamen verschijnen van de zomer tot diep in de herfst, vaak in grote aantallen.
Ecologie
De amethistzwam speelt als mycorrhiza paddenstoel een rol in het bosecosysteem: hij ondersteunt bomen bij de opname van water en mineralen, en ontvangt in ruil suikers. Het is een algemene soort in Vlaanderen en een van de opvallendste kleine paddenstoelen in de herfst.
Voor mensen is hij eetbaar, maar door zijn kleine formaat en taaie structuur weinig culinair interessant. Bovendien kan hij gemakkelijk verward worden met giftige soorten, waardoor consumptie wordt afgeraden tenzij men zeer ervaren is.
Foto’s
